Przejdź do głównej treści Przejdź do wyszukiwarki

Maksymilian Jasionowski

Czcionka:

Maksymilian Jasionowski, pseud. Marek z Chin, Stary Marek, Staropolanin (1867-1957). Poeta, pisarz ludowy, działacz plebiscytowy i społeczny. Urodził się w Niemieckich Piekarach w rodzinie robotniczej. Po śmierci ojca w 1878 r. musiał podjąć pracę w górnictwie w wieku 14 lat. Od 1889 roku rozpoczął w Piekarach działalność społeczną. Wraz z Wawrzyńcem Hajdą i ks. J. Katryniokiem założył w Piekarach Towarzystwo Alojzjanów, w którym był sekretarzem, a od 1894 r. prezesem. W 1891 r. zadebiutował jako poeta, ogłaszając w "Nowinach Raciborskich" wiersz pt. "Piosnka". Współpracował z czasopismami "Nowiny Raciborskie", "Gazeta Opolska", "Górnoślązak", "Kurier Poznański" i "Praca".  Do jego najważniejszych utworów należą poematy napisane po 1900 r. : "Nad Brynicą", "Pieśń o śląsku naszym", "W więzieniu", "W kopalni", "Zgon Bolesława Chrobrego". Prócz tego napisał blisko trzydzieści sztuk , kilka powieści oraz kilkadziesiąt wierszy, których większość wydrukował w prasie lokalnej: "Gwieździe Górnośląskiej", "Gwieździe Piekarskiej" oraz "Głosie zand Brynicy". W 1937 r. otrzymał Srebrny Wawrzyn Akademicki Polskiej Akademii Literatury, za szerzenie zamiłowania do literatury i srebrny krzyż zasługi za pracę społeczną i narodową. Zmarł 7 marca 1957 r. Pochowany na cmentarzu w Piekarach Śl.

Źródło opisu: H. Gawlik, J. Grajewska-Wróbel, L. Wostal, Z. Bogacki, "Piekarzanie. Leksykon mieszkańców Piekar Śląskich", Piekary Śląskie 2010, s. 107-108.

 

 

Kalendarium